Büyük Ortadoğu Projesi, füze kalkanları, ekonomik kriz, Kürt “açılımı”, “terörle mücadele” gibi, burjuva-feodal sınıfların gündemini işgal eden meselelerin gölgesinde yeni eğitim-öğretim dönemi start aldı. Tahmin edileceği gibi, bunca işin içerisinde, gençlik yığınlarının geleceğini belirleyecek olan hâkim sınıfların, yukarıda saydığımız ve sayamadığımız siyasal atmosfer dışında bir müfredat düşlemek çocuksu bir hülya olur. ‘Örnek Model’ olmanın getirdiği zorluklarla, atfedilen önemin pratik sahasını örgütlemek üzere biçimsel olarak yeni ama sınıfsal olarak yeni olmayan eğitim-öğretim önemli bir yerde durmaktadır. Zira bunca hazırlık, sadece idari önlem üzerinden yapılamaz. Toplumun tekrardan şekillenmesi, kalıba dökülmesi zaruridir. Tüm bunlardan ötürü, hâkim sınıf temsilcisi olarak AKP hükümeti ve onun güçlü dinamikleri olan tarikatlar, okul alanlarını kendi karargâhlarına dönüştürmek istemektedirler. Otogarlardan kampüslere kadar uzanan seccadenin kıblesi, gerek klik çatışmasında derinleşmenin gerekse görev biçilen ‘örnek modelin’ argümanlara cevap olabilmek için yükselmektedir.
Asgari düzeyde Yeni Demokratik Devrim’i hedefleyen, demokratik halk gençliği, sistemin ve onun temsilcilerinin “yeni” yönelimlerini görmüş ve eş güdümlü olarak, taktik politikalarını, gücü oranında hayata geçirmiş durumdadır. Bu taktik politikanın iki önemli yanına işaret etmek doğru olacaktır. Birinci yanı, geniş gençlik yığınlarıyla  buluşma, buluşma esnasında çeşitli materyaller ve sözlü ajitasyonlarla, sistemin niteliğini ve ona bağlı olan eğitim sistemini teşhir etmektir. Diğer bir yan ise, ilişkilendiğimiz kitleyi, yeni “eğitim-öğretim” dönemi boyunca, devrimci eğitim-öğretime tabi tutmaktır.
İki aşamalı yürüyen çalışmamızın birinci bölümü olan siyasal teşhir, ortalama olarak her ilerici-devrimci örgüt tarafından yapılmaktadır. Hatta bazı reformist örgütlerin teşhir çalışması, bize göre daha “başarılı” geçmektedir. Ama bizleri reformistlerden ayıran önemli nitelik, sistemi eğitim-öğretim boyutuyla teşhir etme değil, bütünlüklü olarak deşifre etme ve tüm bu teşhir çalışmalarını siyasal iktidar mücadelesine kanalize etmektir. Örneklerle devam edelim.
Eğitimin metalaştırılmaması talebi, ilerici bir talep iken, eğitimi metalaştıran, sermayenin insafına bırakan toplumsal formasyonun ne olduğu, hangi sınıfların hizmetinde olduğu, neyi hedeflediğini söylemeksizin, oku hedefine atmamız mümkün olamaz. Yine üretim araçlarına sahip olan egemen sınıfların, eğitim sistemi de dâhil olmak üzere, siyasal nitelikleri anlatılmadan, teşhirimizin bir ayağı yarım kalır. Demokratik halk gençliğinin, söylediğimiz hususları, gücü oranında ve gerektiği gibi yaptığı açıktır.
Çalışmalarımızın ikinci bölümünün, gerici sınıfların eğitim ve öğretim saldırısına karşı, devrimci eğitimin olduğunu söylemiştik. Kendi içerisinde ayrı bir derinliği kapsayan, bir makale ile geçiştirilemeyecek olan, devrimci eğitimin, yöntembilimini detayları ile açıklamak yerine, muhtevasının kavranması yazımızın temel gayesini oluşturmaktadır.
Yeni Demokratik İktidar ile birlikte inşa edilecek olan Yeni Demokratik Halk Liseleri ve Yeni Demokratik Halk Üniversiteleri’nin, iktidar mücadelesi gibi, bugünden yarına uzanan bir seyir izlemesi gerekir. Nasıl ki, bir sınıfı alaşağı etmek ve proletarya önderliğinde ezilen halk kitlelerinin iktidarını sağlamak için, çetin ve meşakatli bir mücadele seyrini ve bu seyre uygun hazırlığı mecburi koşuyorsak, Yeni Demokratik Halk lise ve üniversitelerinin kurulması için de bugünden bir hazırlık içerisine girilmelidir.
Akademik birikimi ne merkezine alan ne de yadsıyan, sağ ve “sol” anlayışlara düşmeden, sadece retorik olmayan ama retorik platformda dahil olmak üzere, gençlik kitlelerinin devrimci enerjisini, reform bulamacından çıkararak, devrimci şekillenişe tabi tutan bir eğitim devrimidir, Yeni Demokrasi güçlerinin savunduğu. ‘Elmanın tadını öğrenmek mi istiyorsun? O halde onu ısırmalısın’ diyen, bilmek-yapmak diyalektiğinin billurlaşmış yörüngesinde, devrimci eğitimi devrimci çalışmalar içerisinde inşa edilecek içsel bir devrimdir, Yeni Demokrasi güçlerinin savunduğu.
Karşı devrimci eğitim saldırılarının karşısında, sadece devrimci bilincin yükseltilerek yaygınlaştırılması ile savuşturulacağı kesindir. Alternatif bir dünya projesine sahip olanların, buna uygun olan bir örgüt ve çalışma tarzı içerisinde olması “aykırı” görülebilir. Zira aykırı olmasa problem gözetir. O yüzden tüm “marjinal” sıfatlara rağmen, bazı durumlarda “marjinal” olmayı da bilinçli olarak seçerek, büyük toplumsal kopuşun hazırlığı için, devrimci komünizmin ihtiyaçlarına göre bir eğitim çalışması, görevlerimiz arasındadır. Demokratik halk gençliği, geçmişte olduğu gibi, “yeni” eğitim-öğretim yılı ile birlikte, ezilen gençlik yığınlarına bu gerçeklik üzerinden hazırlığını hızlandırmalı ve yıkılması gereken köhnemiş sistemin devrilmesinden evvel, zihinlerdeki eski dünyanın yıkımını berdevam kılmalıdır.