MERSİN (09.02.2012) – Mersin Üniversitesi emekçileri Eğitim- Sen öncülüğünde gerçekleştirilen eylemde ulaşım haklarını istediler. Yetersiz servis, gidiş- dönüş saatlerinin ve güzergâhların düzensizliği yapılan eylemle dile getirildi. Dün Çiftlikköy Kampusu Cumhuriyet Meydanı’ nda 12: 15’ te alanda toplanan çalışanlar işe gidiş gelişlerinin tam bir eziyet haline dönüştüğünü belirtti. Yapılan eylemde Yeni Demokratik Sendikal Birlik ve Demokratik Gençlik Hareketi faaliyetçileriyle öğrenciler de yer aldılar.

Üniversite emekçilerinin talepleri

Basın açıklamasında sunulan talep ve öneriler şu şekilde sıralandı;

Toplu ulaşım hizmetinin kimse ayakta kalmayacak biçimde verilmesi için yeni araçlar alınması,

Yeni araçların güzergâhlara yoğunlukları dikkate alınarak dağıtılması,

Yeni güzergâh olarak ise Mezitli-Tece hattına giden araçların sayısı arttırılırken birinin Viranşehir-Soli yolunda gitmesi, 1. çevre yolu hattında çarşı, istasyon ve hastane caddesi hattına yeni bir araçla güzergâh açılmasını, 2. çevre yolunda da Güneykent ve Toroslar bölgesine bir otobüs tahsis edilmesini öneriyoruz.

Yaşanan aşırı sıkışıklık uzun bir süredir işe geliş-gidişleri çileye dönüştürmüş durumda, bu nedenle yeni araç alımı ve onlara dair diğer hazırlıklar sürecinde geçici bir çözüm olarak, Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı’na tahsis edilmiş bulunan 1 otobüs ve 3 minibüsün personel servisi olarak kullanılmasını öneriyoruz.

Çeşitli fakültelerde araştırma, deney, atölye faaliyetleri ve ikinci öğretim için çok sayıda personel geç çıkmak durumunda kalıyor. Bunlar bazı günlerde saat 6’dan sonra dolmuş bile bulamıyorlar. Ayrıca bunların da servis hizmetinden yararlanma hakkı var. Saat 19:00 ve 21:00 (ya da en azından bu saatlerden birinde ) bu personel için 1’er servis konamaz mı?

 Söz konusu emekçiler ve öğrenciler olunca “ mali özerklik” ve döner sermaye rafa kalkıyor

Üniversite sanayi işbirliği, teknokent, taşeron şirket ihaleleri gibi yöntemlerle ‘ mali özerklik’ ve döner sermayesiyle her fırsatta övünen üniversitelerde elde edilen gelirler üniversite çalışanları ve öğrencilere bir türlü nitelikli eğitim ve güvenceli çalışma imkânı vermiyor. Mersin Üniversitesi’nde çalışmaz vaziyette duran otobüsler yakıt parasının olmaması gerekçesi ile bekletiliyor. Neredeyse şantiye görünümünde olan üniversitede son derece lüks sayılabilecek yeni binalar yapılırken, üç- altı ve on iki aylık süreyle yapılan taşeron ihaleleri şirketleri ve üniversite kasasını zenginleştirirken emekçilerin ulaşım hakkı nezdinde yapılan uygulama döner sermayenin nereye doğru döndüğünü gösteriyor.