Birlik keyfi bir tercih değil, devrim için gerekli olan zorunlu bir ihtiyaçtır. Hiçbir devrim bileşenlerinin genelini kapsayan birlik dışında ilerlememiştir denebilir. Geniş halk kitlelerinin en genel çıkarları temelinde Komünist partisi önderliğinde ortak hareket etmesiyle, yani birleşmesiyle devrim kalkışması galebe çalmıştır. Doğru birlik anlayışı sayesinde Komünist ve devrimcilerin birliği sağlanmış, devrimin itici güçleri bu zeminde teşkil ve tamam olmuştur. Devrim bu birlik temelinde mümkün olmuştur. Tersini tasavvur edenler derin yanılgı içindedirler.

Marks’tan bu yana en kıdemli komünistlerin hepsi istisnasız olarak Komünist devrimcilerin birliği, devrimci proletarya ve onun önderliğinde geniş emekçi halk kitlelerinin birliği için didindiler. Marks’lar büyük uğraş verdi. “Komünist Liga-Komünistler Birliği” örgütüne böyle vardırlar. Lenin Bolşeviklerin birliğini büyük çabalarla gerçekleştirdi. Dahası, Rusya’nın muhtelif yerlerinde mantar gibi fışkıran devrimci grupları bir araya getirerek nihayetinde sağlam bir Bolşevik örgüt yarattı. Bu grupların birliği ve birliğin niteliğini oturtmak için uzun mücadeleler verdi Lenin. Daha sonra Stalin yoldaş ulusları birleştirmede büyük çabalar vererek ulusların SSCB bayrağı altında birleştirilmesini başardı. Mao yoldaşın Sun Yetsan dönemi Goamintag hükümetine varan değişik niteliklerdeki birleşik cephe siyasetleri ve pratikleri yine alenidir. Elbette bunların hepsinde birliklerin belirlenmiş kesin ilkelere sahip olduğunu eklemek gerekir. Komünist ve devrimci güçlerle ilkeler temelinde birlikler gerçekleştirilirken, ideolojik mücadele ve MLM’ye düşman ideolojik akımlarla aramıza kalın çizgiler çekmekten özellikle imtina edemeyiz.

Temel görevler ertelenemez, savsaklanamazlar. Birlik Maoistlerin gelişip güçlenmesinin stratejik politikalarından bir tanesidir. Evet, Birlik Maoist güç ve partilerin gelişip güçlenmesinde, önderlik rolünün yerine getirilmesinde, emperyalist dünya gericiliği ve yerli komprador faşist sınıfların karşı-devrimci ideolojik-politik-askeri saldırılarının atlatılmasında, devrimimizdeki gerilemelerin aşılmasında, güçlü devrimci dalganın yaratılmasında, en nihayetinde devrim ve Komünizme yürünmesindeki temel silahlarından yalnızca biridir. Olmazsa olmaz değerde stratejik silahlarındandır. Peki, bugün birlik konusunda hangi noktadayız? Önemli gelişmeler kaydettik, daha fazla gelişme kaydetmemiz gerekmektedir.

Özcesi, Birlik anlayışının stratejik olmasına işaret ettik ve birlik konusundaki anlayışımızı bu zemine oturttuk. Sağlanan teorik kavrayış pratikle birleştirilmezse yetmez. Teorik her doğru pratik gerçeğe dönüştürülmek durumundadır. Değiştirmek ancak bununla mümkündür. O halde teorik olarak ilerlettiğimiz birlik anlayışımızı pratik davranışlarla besleyip teorik olarak oturttuğumuz ileri zemine pratiğin çivisiyle çakıp sağlamlaştırmalıyız. Birliğin somut pratiklerle sağlamlaştırılmasında bizler kadar birliğin diğer tarafı olan yoldaşların yaklaşımı da önemlidir elbette. Fakat öncelikle meseleyi kendi açımızdan mütalaa etmemiz gerekir. Zira sorunun bir parçasıyız ve sorun bizlerin sorunudur. Dolayısıyla doğru adımlar atmada dışarıya angaje hareket edemeyiz. Dolayısıyla muhatabımızdan adım beklemeden üstümüze düşeni yapmalı, yani doğru bulduğumuz yaklaşım ve politikalarda adım atma yükümlülüğümüzü yerine getirmeliyiz. Güven verme, ikna etme ve samimiyetin ölçütü buradan doğar veya bunu gerektirir. Tespit ettiğimiz ihtiyaçları giderme ve bilimsel doğrulara sadık hareket etme konusunda ne bir güvence isteyebiliriz, ne de şartlı hareket edebiliriz.

Birliğe bilimsel zeminde kesinlikle inanıyoruz, birliği tüm temelleriyle gerekli görüyoruz, bu birliği gerçekleştirmek istiyoruz ve birliğin gerçekleştirilmesi gerektiğine tamamen iknayız…  Devrimimizin ihtiyaçları, partilerimizin ihtiyaçları, ülke devrimci hareketinin durumundan doğan ihtiyaçlar, ideolojik-teorik ve ilkeler esasında zaten tabii olan bu birliğin gerçekleştirilmesini daha da kaçınılmaz ve zorunlu kılarak ivedileştiriyor. Silahlı eylem-silahlı mücadele ya da devrimci doğrultunun “teşhir direğine” asılıp reformist ve yasalcı tasfiyecilik ve hatta burjuva demokrasisi karşısında dara çekilmek istendiği, gerçekte de devrimci hareketin felç olup tasfiyeciliğin hortladığı günümüz şartlarında Komünistlerin birliği hayati önemdedir. Yasalcı kulvarda devrimci zemini zayıflatan birliklerin gündemleştirildiği anda devrimci ve Komünist birliklerin gerçekleştirilmesi yaşamsal değerdedir. Kısacası tasfiyeci çarkın dişlileri sınıf hareketini ufalayarak burjuva hamurla mayalamaktadır. Dümenler yasalcılığa kırılmış, devrime modası geçmiş bir ucube misali el sallanmaktadır. Az sayıda, son derece zayıf ve hatta cılız denecek ölçüde Komünist devrimci dinamik geriye kalmıştır. Egemen eğilim yasalcı inişteyken, nadir güçler olarak devrimci yokuşun tam önünde bulunmaktayız. Tasfiyeci eğilim çığ gibi büyüyor. Bu akım devrimci dirençle önlenmezse devrimimizin kaybı kat be kat büyüyecektir. Komünistlerin bent örmesi tarihsel öneme sahip sorumluluktur. Özcesi, yüzü devrimci yokuşa dönük olanların birliği şarttır. Kesin ve net ilkeler zemininde örgütsel birliğe gitmek gerekliyken, burada elde edilecek örgütsel-siyasi güç bu ilkeler ekseninde doğan bir nitelik olarak tesis edilmelidir.

Birlik tartışmaları aktüel tartışmalardır. Fakat devrimci zemindeki ilkeli birlikler ayrı şeylerdir; işte bizlerin birlik tartışması bu mecradadır. Birliği taktik değil, stratejiktir. Gerici-burjuva birlikler ve devrimci birlikler vardır. Hiç şüphesiz ki, birinciyi reddederken, ikincisini zorunluluk ve Komünist görev addederiz.

Bundan hareketle; örgütlü olduğumuz her yerde ve her düzeyde genel yaklaşımımız olan birlik anlayışı ve hedefi doğrultusunda gayret gösterilmeli, kişisel tavır ve değerlendirmelere göre hareket edilmemelidir. Genel sorun olan birlik sorunu, diğer sorunların gölgesine itilemez veya alt sorunlar genel hedefin önüne çıkarılamaz.

Maoistlerin birliği devrimimizin de açığa çıkardığı bir ihtiyaçtır. Her Maoist birlik için çaba sarf etmek durumundadır. Devrimde samimi olmak bu özgülde birlik için çaba harcamaktan geçer ya da bugünkü durumda devrimde samimi olmanın ölçütü Maoistlerin birliği hakkında gösterilen irade ve gayrettir. Her Maoist daha fazla Birlik savaşçısı olmak zorundadır. Bu tarihsel bir görevdir.